Door de handen van Urðr

KLAAR

Ooit hing ik aan een door de wind gewiegde boom,

wel negen nieuwe maannachten lang.

Toen gaven de Goden  mezelf terug m'n zelf

en ontwaakte ik in een droom.

Vanuit die boom - waarvan niemand weet waarheen

de wortels reiken -

zonder brood noch lafenis,

kon ik in de diepte kijken

om te zien hoe mijn levensdraad 

daar, pas gesponnen, goudglanzend hing

 in het licht van een prille dageraad

en schreeuwde...,

schreeuwde met hart en ziel

m'n longen vol

toen ik viel.

- Dauw - 

The angel's share

Written in the note : 

Dear Dauw

this pair's yours now

time for me to go

and for you to catch up with the flow

Een ochtend op de winterwei

Ze dragen de weemoed op hun rug

herinneringen aan verre tochten

In hun manen de geur van

kampvuur nog

en plaatsen die ze ooit bezochten

Spits

de oren naar de wind

alsof ze luisterend naar krakende wielen

de stem van hun menner op de bok

voelen dansen in hun zielen

In de winterwei draven ze aan mij voorbij

en worden vage schimmen

Weer op de fiets denk ik wat is vrij

en zie met een hartslag in galop

de zon met hen naar boven klimmen

- DagEnDauw -

Op mijn stekje dezelfde woorden bij een ander beeld en een vraagje voor paardenkenners ...